Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Адзiнае шчасце на ўсiх

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)
Гадзіннік адлічвае года імгненні астатнія. Яшчэ пяць хвілін — і куранты дванаццаць праб'юць. І, келіх шампанскага ўзняўшы, на міскі салатныя увагу звярне навагодне настроены "людзь". Ялiнка міргне — і запахне хурмой, мандарынамі, і шчасця вазок пажадаем адзін аднаму... А ў гэтую ж ноч (ці не ў нас, абыякаў, за спінамі?) пачвара-вайна вычвараецца: "Свет узарву!" Ратуюцца дзеткi ў падвалах ад смерці — не вынайсці. Ўчарнелыя мамкі хаваюць сыночкаў-салдат.... О, як нам усiм не хапае любові і літасці! I мудрасцi, каб супынiць ашалелы набат. Стаіць на парозе Наступны — ужо дзевятнаццаты. Не ведае нават, заходзіць, як звыкла, ці не. Паклічам яго развiтацца з былым, васямнаццатым. І скажам рашуча: "Не быць — аніякай! — вайне!" Хай мірнае неба — усюль! — расцвітае світанкамі! Хай дзецi смяюцца і... сонца, зірнуўшы на іх! Хай ветрыка хвалi люляюць зямлю калыханкамi! І будзе ў нас радасць — адзінае шчасце — на ўсіх. 20.12.2018 trail Archives