Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Старасць

Сярэдняя: 4.6 (53 галасоў)
Палаюць асіны, каліны, Чырвоныя сыплюць лісты І вязкай жаўцеючай гліны Цяжолыя крыюць пласты. Брыдзець, пахіліўшысь панура, Лясун на раздоллі дарог. Абшарпана старая скура, Зламаўся аб дзерава рог. Дарога ўся ў лужах. Размыта Дажджом праліўным каляя. Гразь чаўкаець жадна капыта, Шуршыць, упаўзая, змяя. Касматая шэрсць перамокла, Стаміўся ён, стары, прадрог; Лёд тонкі і востры, як сцёкла, Капыта царапаець ног. Спяшыць ён дайсці да трасіны: Там - мяккія, цёплыя мхі, А тут толькі плачуць асіны Ды б'юцца галіны альхі Air Jordan