Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Элегія

Яшчэ не ацэнена
Ці мог калісьці ў жыцці я спадзявацца, Што доля нас аднойчы вымусіць спаткацца. I шчасце велічная мне адчуць удасца, З якім нічога ня ў стане параўнацца. Вялізнае натхненне ў мяне ты ўдыхнула, Шырокія прасторы прада мною разгарнула. Раптоўна вочы так спагадліва зірнулі, I ў душы маёй ўсё перавярнулі. Але гэта было толькі імгненне. Дзіуны міраж, што растварыўся з новым днём. Яшчэ ўчора ён прыводзіў ў захапленне, Цяпер жа душу мне паліць быццам агнём. Шчасце ніколі не даецца проста так, Яно заўжды ўзнагарода за пакуты. Яго патрэбна ўспрымаць як боскі знак, Як вызваленне ад заганных зямных путаў. I для душы сваёй я прагну ачышчэння, Каб усё з пачатку я аднойчы мог пачаць. I каб меў права я на белае аддзенне, Калі на боскі суд прыйдзе гадзіна завітаць. mj.monde