Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Купалле

Сярэдняя: 4.8 (8 галасоў)
Тонкі месяц спакойна гайдаўся ў затоне, Асыпаліся знічкі, бы кроплі расы, Разгараўся касцёр, пахлі мятай далоні І дурманам п'янілі твае галасы. У ноч купальскую ранак імгненна прыходзіць: Не паспее пагаснуць вуголле кастра, Як пажарам ахопіць паўнеба на ўсходзе, Што світальная раптам запаліць зара. Колькі іх адпалала, купальскіх кастроў, Адцвіла назаўжды наша папараць-кветка. Мала нас засталося, даўнейшых сяброў, Ды і з тымі цяпер сустракаемся рэдка. Не пазнаць тых мясцін: перасохла крыніца, Што чысцюткай слязой у лагчыну цякла. Хто б падумаў, што стане дзяржаўнай граніцай Абмялелая рэчка на ўскрайку сяла? Puma