Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Тваiм...

Сярэдняя: 3.4 (9 галасоў)
Ты ўсе маўчыш... А мне няма выратавання, хоць i чакаю на "Чаму?" адказу звыш, і галашу: "Прыйдзі, маё Ты Спадзяванне, на крык душы! Яна знямогла ў пакаянннi! Суцеш з'яўленнем! Датыкніся — i суціш!" I не маўчы, малю! Нiхто на гэтым свеце як Ты не ўцешыць — аніколі, анічым. Дазволь i мне падчас нападку беспрасвецця ля ног Тваіх згубiць сябе, знайсцi i стрэціць iстотай новай — вечным дзiцяткам Тваім. Былога ж груз адкiнуць прэч — "Даволi болю!". I стаць жывым для добрых спраў, не для спакус — i вольным жыць у неабсяжнай Божай волі: не для сябе ў жыццi шукаць найлепшай долi, а для другiх. I так любiць, як Ты, Iсус. 25.10.2018 Air Jordan Releases 2019