Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міраж

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Кахання міраж пагуляў і са мною: з’явіўся як сонейка лік – ды, ўвёўшы у раж, абнядоліў маною: завёў у пустыню і знік. І кінуў мяне – недалюбу-зняверу – у пекле зямным назаўжды – нібыта ў труне – без надзеі і веры, без хлеба і кроплі вады, без мілых вачэй – невычэрпных, як нетры, І ўсмешкі – світальнай зары... Усё гарачэй і пясок, і паветра, і сэрца асклепкі ўнутры… Канаць ад пакут? Ці не лепей на плаху, чым гэткая жорсткая смерць? Навошта я тут – недабітая птаха? Без крылаў ці можна ўзляцець? Схілю галаву. Задыхнуся адчаем. І раптам выснову звяжу: ды я й не жыву – я дагэтуль чакаю… вяртання свайго міражу... 4.03.2014 Nike Air Flight Huarache