Вее вецер ураджай,
Маці сіта соўгае
А у наш у хлебны край
Ёсць дарога доўгая.
Матчын пагрубеў убор,
Што ж у восень восем спраў.
Тэлефонны прыгавор –
Ехаў каб ураджай збіраў.
Ураджай не камяні,
Хутка ён збіраецца.
Ад парога да раллі
Не жыццём жа маяцца.
Пад дажджом прамок картуз,
Засталася спадчына:
На стале ляжыць абрус,
Грэе слова матчына.
Вецер выветраў імён
З памяці, што з логава.
На чужыне сніцца дом
І дарога доўгая.