Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

У людзей толькі так...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
У людзей толькі так: разаб'юць па нязграбнасці рэч, пастаяць-пасумуюць якуюсь хвіліну над ёю — і, сабраўшы асклепкі, выносяць на сметніцу — прэч, а пасля карыстаюцца новай — набытай другою. Гэта толькі ў людзей. А ў Цябе... У Цябе ўсё інакш. Ты ніколі разбіты свой выраб у смецце не кінеш. Ты як дбайны Тварэц і як Ойца ўсебачлівы наш, падбярэш, і ачысціш, і склеіш — і зробіш святыняй. І не будзеш дапытваць: "А хто тое сэрца разбіў і чаму, раскілзанае, бьецца яно пад нагамі?" Але што б з ім было, каб не ў рукі Твае, а кабы... па сардэньку таму... ды па ранах яго...сапагамі?" А калі на яго наляпіліся осце і бруд, і яно ўжо не ные ад болю, а плачацца... кроў'ю, Ты амыеш да ззяння яго (о праяўлены цуд!) і ажЫвіш напоўніцу верай-надзеяй-любоўю. І таму, менавіта таму, і яшчэ шмат чаму, бітым сэрцам сваім, што адноўлена, ўзнесці хачу я ў неба ўдзячнасць Табе — міласэрднаму Ойцу майму. Слава Богу за ўсё! Чэсць Яму і хвала! Алілуя!Nike Air Max