Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Знікну. А ўсё застанецца...

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)

Знікну. А ўсё застанецца:
белай завеі лісты,
голас касмічнага сэрца,
сум лістабою і ты.

Ты — незнаёмы, нязнаны...
Мара мая ці ўспамін?
Пахам салодкага зману
думкі вярэдзіць язмін.

Знікну. Сказаць не паспею,
як я чакала цябе
ў зімалётныя спевы,
у ліставейнай журбе.

Тахкае ў скроні гадзіннік.
Прывідна ноч растае.
Сцежкі так блізка вадзілі
каля дарогі твае.

Гасну. Надзеяў пялёсткі
б'юцца ў чужое вакно.
...Хвалі трывожнае плёскат
будзіць халоднае дно...