Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аляксей Баранау

Сярэдняя: 2.6 (7 галасоў)
I З кожным грахом, жыцця рака мялее, Мяшок віны трашчыць, ды усё цяжэе Ды на душы, заужды нібыта здрада, Кудысь плыве сардэчная спагада. Сяброуства з ім, задушыць хутка смутак, А сорам, здыме вопратку, абутак. Ды стане вельмі дударна у хаце, Няма нічога – грэх, адно багацце! А зойдзе сябра, ацаліць пакуты, Яму працягнеш шкляначку атруты. Шчэ па адной, давай смялей сябрышча! А з раны кроу, не льецца ужо, а сішча!!! На закусь, быццам тыя анекдоты, З яго ты здымеш ялавыя боты, Ды выпрэш потым голага да хаты. Ну, брат, бывай, шчаслівы ды багаты… Так з кожным разам нешта застаецца І анікуды з гэтага не дзецца… Ды ужо і нельга сябрукам вярнуць, І на сябе ніяк не апрануць. Так на жыцця марозе хілы, кволы, Стаіш у вопратцы, - а сэрцам голы. І ужо ні сябра болей а ні брата Не наталіць тутэйшая “ гарбата” Ды і пытанне піць, альбо не піць? А галава усё дужэй баліць. II Я над сабой падоужываю здзекі, Каго спытаць, о людзі, чалавекі… Ці існуюць для грэшнікау аптэкі, Дзе непадробныя самрэчы лекі? Каб залячыць душэуныя хваробы, Бо грэх ад`еу ужо усе вантробы… Я задавау усё глыбей пытанне, Мяне стаміла гэта вандраванне. Але ж ісці – вялікая патрэба Душа шукае вопраткі, як хлеба… Я стау, і рукі выпрасціушы у неба, прамовіу: - Калі я створаны, ды ад зямлі узяты, Не трэба мне ні вопраткі, ні хаты, Ды ні таго, чым быу раней багаты, Ні хлеба ні вады а ні “ гарбаты” Я прад табою Божа вінаваты У той жа час, прамовілі нябёсы: - Праз крыж Галгофы, ты ужо бялёсы, Твае грахі павіслі на крыжы, Ідзі і толькі болей не грашы, Бяру я камяні з тваёй душы. А каб у бруд ты не палез ізноу, Прымі праз духа веру і любоу. Цяпер малітва, - для душы, аптэка, Царква, - духоуны храм, бібліятэка. І слова Божае, - святое адраджэнне, Я нахажду у ім абутак і адзенне. Там ёсць усё! Касцюм і гальштук, роба, І на усіх тут хопіць гардэроба! Ты йшчэ не вырашыу куды табе звярнуцца?... Спяшайся чысцінёю апануцца! Air Jordan XXXII 32 Shoes


Сярэдняя: 3.6 (5 галасоў)
За цябе ухапіцца хачу, Як за посах сляпы - ухапіцца, Знаю, ведаеш Ты таямніцы і на сэрцы глухую тугу… Далучыцца к Табе я хачу Як бандыт на крыжы - далучыцца, Ды насуперак волі скарыцца, Каб праз крыж, умацоуваць душу Памаліццца Табе я хачу: - Дай жа здзейсніцца простаму цуду Не хачу быць падобным на Юду, Не хачу, не хачу, не хачу!!! Adidas Arkyn Boost


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Ах ажыны, мае ажыны, Як кранууся шыпа рукой, Дык на памяці - твар дзяучыны, Што калісь я крануу душой Бы мядзведзь, што раней падскочыу Ад жадання шукаць вясну Касалапа, я лесам – лёсам, Ішоу к ажынаваму кусту. Дрэвы ветрам: - пастой, трымцелі, Быццам тыя мае сябры, Не хадзі пасярод завеі, Бо яна замяце сляды. Не хадзі, дачакайся лета, Бо у зімку няма пладоу Я ж адказвау на усё на гэта: - Мне мароз, не змарозіць кроу. Сэрца вельмі цяпла хацела, Не паслухаушы шэпту дрэу Я пайшоу, як вар`ят агалцела Быццам розумам захварэу… Я ішоу і мая сцяжынка Давяла мяне да куста, Ох, што можа зрабіць дзяучынка, Ох, ажынавая чарната! Не знайшоу я у рэшце ягад, А нічога нат не знайшоу, Толькі розумам атразвіуся, Толькі сэрца сваё скалоу. Вельмі сумны, але цвярозы Я адшукваць свій лёс пайшоу, Ты, прабач мяне, куст ажыны, Што у зімку к табе прыйшоу… Air Zoom Pegasus 34


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Любы мой, мой любы, мілы Мне так хораша з табой! Словы гэтыя бы крылы Уздымаюць над зямлёй, Словы гэтыя бы вецер У спякоту здымуць жар, Словы гэтыя бы рэкі, Што ільюцца у пажар, Словы гэтыя бы лекі, Што падоужваюць гады, Словы гэтыя бы знакі, Што адвернуць ад бяды і зусім яны не проста Узмацняюць пачуццё іх каханым вы кажыце, іх каханым вы кажыце, іх каханым вы кажыце, Бо яны і есць жыццё! nike