Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аркадзь Смоліч

Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)
Часам я ў ночы сны дзіўные бачу: Роіцца нейкі нязьведаны край, Повен то шчасьця, то радасьці - плачу, То зло хмурлівы, то сьветлы, як рай. Бачу вялікіе дзівы з-пад Нёмна: Туліць у сьлёзах матуля сынка, Сьцеліцца пушча глуха і цёмна, Косьці з магілы тырчаць бедака. Ночай ля рэчкі раздольна, прывольна Гуртам русалкі сьмяюцца, пяюць. Кветкі купальскай шукае бяздольны, З зельлем шаптухі паціху снуюць. Хочэцца быць мне ў тым краю каханым, Хочэцца край той абняць з прастаты Хочэцца крыкнуць: гэй, краю каханы, Будзь мне як маці, будзь родным мне ты. Дай мне зрабіцца крынічкай лясною, Бераг вадой абмываць, цалаваць, Дай мне век цэлы дружыці с табою, Кветкі і зоры ў табе адбіваць. Дай мне купальскую кветку ў рукі, Рукі скаваные мне разьвяжы, Дай ты мне зельле на горэ і мукі, К шчасьцю гасьцінец мне дай, пакажы. Ціха, нічога ня чую, ні бачу. Off White X Max 97