Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ганна Галавіна

Сярэдняя: 3.3 (3 галасоў)
Усім караблям - нязведаны маяк, Усім падарожным - червеньская зорка. і я таксама падаю руку, Каб адчуваць жывыя прамяні. Дзе сонейкі і сонцы не былі, Альбо прайшлі, каб захлынуцца змрокам, Пралескі расцвітаюць у вачах Тваей неспадзяванай цеплыні. Хто перажыў падманных слоў патоп, Хто бачыў злое полымя жадання і нават піў халодныя дажджы, Пагляд адводзяць у маўчанні прэч. Усім вінаватым-самы цяжкі меч, Асуджаным-апошняе світанне. Я літасці прашу: на дабрыню Ні броні ў мяне, ні апраўдання SNEAKERS