Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сенька Пралеска

Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
А я ня ведала цябе... Пяшчоту слоў,блакіт пралесак, Ды водар траў у вясновым сне, Што мякка вабіць на ўзлесак. А ты прыйшоў праз сотні год... Праз сотні сноў ды памяць думак. Праз вечнасць першых свежых вод, Паставіў неба на рахунак. Мне б птушкай падаць у шызы лёд, Пакінуць сэрца ў пыльным бруку, Ды песні ўраз спыніць палёт, Згубіць навечна ў марным друку. Самотны вецер напяе, Што з вуснаў прагных піць атруту, Ды сонца лашчыць у мутным шкле З табой,нажаль,нядоўга буду. Alphabounce HPC AMS


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Росы ў косы...Па-над ветрам,з цягам часу ў маладосць. Асядлаўшы звон паветра,адчувая часу млосць. Сонцам развядучы ночы,ранку дасылаць лісты, Зазірая ночы ў вочы,з цемры ў дзень шукаць масты. Разгубіўшы зорак срэбра,таямнічы той напой, Подых поўдня,даўшы ў рэбра, Навальніц ствараў настрой. *** Адзвінелі кветкі ў полі... Ужо счарнеў рамонкаў рай... Скрозь празрысты светлы золак У полі адшукай той край... Гаманілі птушкі ў небе,а цяпер прастор пусты, ды з гаючай нетры лета крочым у восень- я і ты. New Nike Shoes


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
У мяне ёсць неба- белае,як цемра. У тым небе сонца як адбітак света. Сонца белай плямай тут плыве па столі... У мяне ёсць памяць, у іх-рэшткі волі. Узвыць ваўком у тым свеце, разарваць паветра! Бачыць далеч зораў, піць тый водар ветру! Там,дзе стужка часу цягнецца шалёна, Там,дзе продкаў памяць, там няма палону... Nike Zoom Assersion EP