Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімір Хадыка

Сярэдняя: 4.8 (5 галасоў)
Люблю, заўсёды сню і мару, Шаную цвет вясны тваей. Увесь да родных рысаў твару Штодзень прыростаю мацней. Штодзень кладу на дальні ўскраек Зямлі і неба галаву. Адтуль, сярод блакітных маек Цябе, нязбыўную, заву. Тут іх вясёлай панараме Кладзе паклоны далагляд. Пляце зара над вечарамі Вянкі агністыя дзяўчат. Тут песня свету што ні постаць, А толькі, як ні выбірай, - Змяніць цябе не вельмі проста, І не сустрэць такой, бадай. І чым дужэй іду па краю, Жыву прывольней і ярчэй, Тым больш люблю (чаму – не знаю) Я ў ім смугу тваіх вачэй. Пад іх жывым і родным бляскам Душу і цела кінуў я, - Каб вечна чуць цябе, як казку, Залатакудрая мая. Каб жыць нікім не сцёртым следам Прыснёных рук тваіх і век, Ў табе адной, як прыклад, ведаць, Якім быць можа чалавек.Neo Cloudfoam Pure