Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вераніка Купальская

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Жылося шчасліва на вольнай зямлі сінявокай. Штодня працавалі ва ўсю гарады і вёскі. Раптам многім прыйшлося забыцца на старасць глыбокую- Без папераджэння прыйшлі варожыя войскі... Дзяцінства, юнацтва і сталасць вайной апалілі . Давольны вы гэтым, няшчасныя каты, давольны? Дзве трэці пайшлі на вайну... Пайшлі і загінулі За маці, за сына, за жонку, Радзіму, за волю. Пайшлі, не вярнуліся болей. Плакала маці, Малілася кожны дзянёк, каб прыйшоў сын дадому. Але там, у чорным ад крыві балоце, дзіцяці Прызначана смерць, безбародаму, маладому. Салдата салдат засланяе сваімі плячыма, Каб той змог дастойна адпор даць праклятай нягодзе Са зброяй ў руках. А зброю кавала жанчына. Пабеду кавала і ноччу і днём на заводзе. Да шчасця ішлі грамадою крывавай дарогай, Каб шчасце было на зямлі вольнай ўнукам з сынамі. Але трэба нам не забыць таго часу трывогу. І мала усмешак на тварах дзявятага мая... Racing Archives