Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Яўгеній Груца

Сярэдняя: 3.3 (7 галасоў)
Ты за гэта ужо даруй родненькі наш татка Палажылі мы тябе, ды не у тую хатку. Не у тую хатку, дзе шчабечуць дзеткі, дзе цянек у садзе, пад ваконцам кветки. А у тую хатку- дзе няма ваконца, дзе нечутна птушак, Дзе не пахнуць кветкі і не свеціць сонца. Горка ведаць, што цябе З намі ужо не будзе, Што ляжыш ты у зямлі, Цісне камень грудзі. і не трэба там табе ні вады, ні хлеба Толькі памяць на зямлі, ды душу на неба. Air Jordan IV 4 Running Shoes