Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

І вечнасьць у тваіх вачох...

Сярэдняя: 3.2 (14 галасоў)
І вечнасьць у тваіх вачох, і невычэрпная самота, і вохры восеньскай агонь. Па цьмяных жнівеньскіх начох душа у пошуках пяшчоты блукае і лістом каштану табе кладзецца на далонь, і неспазнанага яшчэ не адчувае набліжэньне – спакусы сарамлівы страх па жылах, нібы ртуць, цячэ, а мы – два прывіды, два цені на покліч соннага аргану ляцім бяз прыкрых апранах; і бразгат медных ланцугоў я чую як па круглым пляцы абцасы цяжкія зьвіняць, і зграі шэрых пацукоў пад намі ў цемры мітусяцца, і нашы целы апантана грызуць і соладка вішчаць... Няўтульна ў тлумнай абалонцы, але ж ты першая ў яе сыходзіш, ранішняе сонца трызьненьні зьнішчыла мае.Nike