Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

А.Б.

Сярэдняя: 4 (4 галасоў)
Няхай прынята гаварыць, што tempus curat, І ўсё мінае непазбежна ў жыцці. Але цябе наўрад ці колісь я забуду, Мне для таго трэба ў вечнасць адысці На гэтым свеце мне няма супакаення, Твой мілы вобраз пастаянна прада мной. Ён надае мне вялізарнае натхненне, І адначасна мне нясе нясцерпны боль. Толькі цяпер я ўсвядоміў канчаткова, Што няма шчасця на гэтай грэшнай зямлі. І як б ні мучылі мяне цені былога, Трэба змірыцца з тым, што зоркі так сышлісь. Што б ні паслала мне мая зямная доля, Праз ўсё я пройду, хай урэшце і згару. Ты ж будзь заўсёды такой светлай і чароўнай, І за любоў маю, прашу, мяне даруй. Mercurial Superfly Heritage FG