Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Бабка

Сярэдняя: 5 (1 голас)

— А ці можаце вы, дзеткі, растлумачыць,
Што ж у нашай мове слова «бабка» значыць?
Ніна: Ну, вядома ўсім — «бабуля» —
Маміна ці татава матуля.
Лена: То старэнькая жанчына.
Лоб і твар, і рукі — у маршчынах.
Вераніка: Страва з дранай бульбы.
Там і мяса, скваркі і цыбуля…
Ала: Грыб. Іначай — падбярозавік.
А расці ён любіць пад бярозаю.
Лёня: То кавадлачка са сталі,
Каб на ім касцы касу кляпалі.
Міша: Бабка… Гэта снапоў кучка.
Ставяць іх на полі. Для прасушкі.
— Ну й разумнікі! — сказаў настаўнік. —
За адказы ўсім выдатна стаўлю.



Малым дзецям будзе цікава.

Малым дзецям будзе цікава. Адразу прыйшоў на памяць падобны верш: "Розных бабак шмат на свеце.
Тры з іх добра я прыкмеціў:
Біў адну я малатком,
Еў другую з малаком,
А трэцяя бабка –
Карэньчык ды шапка." (В.Вітка). Калісь прачытаў у "Вясёлцы" сыну-дашкольніку. Надоўга малому запомнілася, і зараз смяецца, калі ўспамінае.