Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Балада пра Пагоню

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

БАЛАДА ПРА ПАГОНЮ

У жорсткім трымценні хвілін
зямных -- найчасцей гаротных --
ўбіваем і мы свой клін,
каб клін цемры смяротнай

выбіць з нашых шырот,
прыродай не абласканых,
каб ацалеў наш род,
стагоддзямі біты й гнаны.

Таму сеем семя сваё
у ярасным, роспачным гоне
бясконых з лёсам баёў,
і ад ранаў не стонем.

Не ведаем цвёрда -- хто мы?
хоць сімвал таго гону --
узмыленая ад стомы
спрадвечнай Літвы Пагоня.

Што ў збруі яркім зіхценні
імчыць кудысь на край свету,
не пакідаючы ценю,
і, мусіць, без пэўнай мэты...

І ўсё ж я радней не маю
яе разгубленай долі,
і кожны раз заміраю,
калі аб ёй песня на волю

рвецца ледзь не да неба,
трывожачы сон Эльбруса!
І адчуваю патрэбу
да скону быць беларусам!