Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАРАВЫ ВЕРШ

Сярэдняя: 3.5 (2 галасоў)
Высокае, як голас бору, шчасце Сябе знайсці аднойчы у жыцці! Якое шчасце ў бор, даўно апеты Паэтамі і птушкамі, ўвайсці. З кашом лазовым пад руку, як з летам, Збіраць фальклор крамяны, баравы! I раніцы настрой, калі, туманам Падняўшыся, запоўніў паплавы, Настой лясны ўдыхаючы, ўздыхнуў я Ля могілак вясковых за мастом. Сцяжынка баравая пад нагамі Мне завіляла радасна хвастом. I сосны – хоць і вецер у галовах – На роздуму дарогу навялі. I кропелькі дажджу майго грыбнога Мяне крапілам неба абдалі! Я вырас вось пад гэтымі дажджамі. Я вырас. Ды расце мая любоў Да краю, Дзе ў бары маім аднойчы Сябе знайшоў, шукаючы грыбоў! 1983 adidas