Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Беларускае вяселле

Сярэдняя: 5 (1 голас)

*
Кружаць хутка каруселі,
Кружаць часу каруселі…
Вось і нам Бог даў вяселле,
Беларускае вяселле.

І жагнае сына маці,
Выпраўляючы ў дарогу,
Слёз не могучы стрымаці,
Воч з яго не зводзіць доўга…

І ў другой матулі вочы
Заблішчэлі, быццам зоркі,
Як мелодыя званочкаў
Стала чутна за пагоркам.

А дарожка, як падкова,
Гнецца – шчасця ўсім жадае.
І дружына жаніхова
Ў двор нявесты заязджае.

– Гэй, музыкі, грайце, грайце, –
Адпачынку не давайце
І гармоніку, і скрыпцы, –
Добры ўсім настрой стварайце!

*
Нібы ўспомнілі дзяцінства, –
Зноў у хованкі гуляюць:
Жаніху шукаць нявесту
Шаферы дапамагаюць.

Па суседніх хатах ходзяць,
Жарты, кпіны рассыпаюць.
– За насы нас доўга водзяць,
Ой, хітрухі!
І гукаюць:
– Вось знайшлі!

Яе ж сяброўкі
Шчодры выкуп вымагаюць,
Так сур’ёзна хмураць броўкі:
– Ў нас нявеста дарага-ая!

Быць скупымі – смеху варта!
І жаніх з нявестай разам

Да яе ідуць у хату
І сядаюць пад абразы.

*
Пасля тостаў-пажаданняў
Важны момант наступае:
Маладыя з хваляваннем
На льняны ручнік ступаюць,

І бацькоў благаславенне,
Як вялікі дар, прымаюць,
І, схіліўшыся ў паклоне,
Да іконкі прыпадаюць.

І вянчацца крочаць з хаты.
Маці следам паспявае, –
Зорна іх
свянцоным жытам
На парозе абсявае.

*
Маладыя ў Божым храме
Да аўтара падыходзяць.
І гучыць аргана гранне, –
Ў сэрцах водгукі знаходзіць.

Ў іх руках жаўцеюць свечкі,
Не трашчаць, пылаюць ярка, –
Значыць будуць жыць у згодзе,
Абмінаць іх будуць сваркі.

І даюць адзін другому
Клятву вернасці да скону,
Ідучы адной дарогай,
Жыць па Боскаму закону.

*
Быццам крылы за плячамі,
Праз палі ляцяць да хаты
Маладыя муж і жонка –
Акальцованыя птахі.

І дружбанты са сватамі
Запяваюць дружна песню, –
Каб і сцюжнаю зімою
Абдымаў іх ветрык весні!

З-за дубравы ім насустрач
Выбег дожджык зухавата,
З ім – вясёлка.
Значыць будуць
Маладыя жыць багата.

*

Ім вяскоўцы каля вёскі
Перашкоду учыняюць:
Стужкай вогнена-чырвонай,
Як зара,
картэдж спыняюць.

Сват падносіць, як вядзецца,
“Чэсным людзям” пачастунак,
А яны хлеб-соль – ад сэрца –
Маладым у падарунак.

Кажуць: “Хай каханне ваша
Будзе моцным і праз годы,
Каб магло пераадольваць
Так, як гэту, перашкоды!”

*

Вось выходзяць бацька з маці
На падворак сустракаць іх.
І, як вулей той, вяселле
Зноў гудзе-шуміць у хаце.

І прыгожая хвіліна,
Як жар-пташка, прыляцела:
Хросныя бацькі старанна
Каравай вясельны дзеляць:

– За павагу к нам такую
Караваем пачастуем,
Што для вас жаніх з нявестай
Узрасцілі з цілі-цеста!

Рады госці-ягамосці
Жарту добраму, – смяюцца,
І ў кішэнь па жарт не лезуць, –
У даўгу не застаюцца:

– Дарым вам па жмені бобу,
Каб жылі вы сытна, добра.

– Дарым вам па жмені грэчкі,
Каб баяліся вас спрэчкі.

– А мы дарым вам маркоўку,
Каб не траціў муж знароўку.

– Дарым вам качан капусты,
Каб было ў вас дзетак густа…

– Гэй, музыкі, грайце, грайце, –
Адпачынку не давайце
І цымбалам, і трашчоткам, –
Ўсіх да танцаў запрашайце!