Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Чую стогны, жальбу і праклёны...

Сярэдняя: 3 (10 галасоў)
Чую стогны, жальбу і праклёны, Што за мною з даўніны ідуць: Хто яны, з тых мільёнаў мільёны, Людзі, волі якія імкнуць? Хто яны? Не рабы і не вязьні, А на шляху, з крыві і сьлязы, Пры жыцьці, Макленбурга канямі, Тягнучы тяжкай волі вазы. Паглынае час іх радаводы, Дзеі іхняе славы, ганьбы… Дзе татары? Дзе Сінія воды? Попел дзе Маскавіцкай бяды*? Забываюцца словы і дзеі, Першавыток і іх першасэнс, Ім падмена за праўду даецца І на плошчу натоўпы вядзе… Забываюцца словы і дзеі, Аддаляюць гады першасэнс, Ды Радзіма адной застаецца, Волі й праўды свае аднае. -26.05.19. * - маецца на увазе 13-гадовая вайна На Беларусі 1654-1667 г.г. Air Max 95 VaporMax