Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міхась Карцялёў.

Сярэдняя: 4 (1 голас)

Адною кучаю жыцьцё
Валіла ў памяць забыцьцё,
Вязала к лютасьці каханьне,
Цягнула к ленасьці стараньне

І для кастра, ужо, досыць дроў,
Досыць маіх няўклюдных слоў;
Бо йдзе падпальшчык, пад сутанай -
Смерць да Жыцьця - на міг з’яднаньня.
-5.08.12.



Яшчэ не ацэнена

З пяску і сноў, зляплю пустое сэрца,
Што будзе біцца ў сотню кілагерцаў…
Т. Сівец ( зб. ,,Таму, хто знойдзе…)
Кпіна*.

Не нада сэрцу сотні кілагерцаў,
Паўвека там, мне здалася пажыць,
Дзе сэрца калыхалася ў герцах,
Дзе, у тысячу разоў павольней час бяжыць.

Пагэтаму, дагэтуль я - і тут!
Шуткую, вось, над гэтымі радкамі,
Сівец Таццяна! На кпіну, не крыўдуй,
Сэрца пустое, хай поўніць каханьнем.
-18.08.12.
* - калі б, у Т. Сівец, сэрца білася ў герцах,
то гэтых радкоў не з’явілася б.



Яшчэ не ацэнена

Мудрыў, шукаў чагосьці,
А час адбыў памалу,
Як загуляўшы госьця,
На новыя пашаны.

Мне засталося поле,
Жвір колкі, васількі,
Дзе босаму - гай вольны,
Калі болі сьцярпіш.

Хадзіў, цярпеў балячкі,
Жвірам, наўпрасткі,
Уздоўж сьцежак зіхацячых,
Роўных ад ілжы.

Яно і гэтуль гоіць,
Як дзе, не так ступіў;
Жвір колкі, дух свавольны
І з поля васількі.
-4.08.12.



Сярэдняя: 4.1 (10 галасоў)

Патрэба.

Патрэбу маю да жыцьця,
Пакуль яшчэ яно са мной,
Пакуль краінай забыцьця
Не запыніўся гук, зрок мой.

Патрэбу маю Вам сказаць,
Пакуль з душы маёй не моўкнуць,
Красы вясновай, вечнай зёлкаў,
Прывіды родные і мова.

Патрэбу маю, краю мой,
Каб не спазнаў чужынцаў боты,
Каб жыў ты мудрасьцю сваёй,
Без прагных лапаў дабрахвотаў.

Патрэбу маю да Радзімы,
Каб ёй надалі праз вякі
Вялікакняжычы-літвіны
Моцы душ і дзей сваіх.

Патрэбу маю ўшанаваньню,
Што не ўладна забыцьцю,
Бо пакуль яшчэ я з Вамі
На сьвеце гэткасным жыву.
-04.02.17.