Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Чужыя вокны

Яшчэ не ацэнена
На замёрзлых вокнах зоркі, воку непрыемны - колкія. Подыхам сваім сагрэю рукі, толькі ў сэрцы мяккім - грукі. Заліваю горла белай вадкасцю, раблю гэта ў цяжкай падкасці... Да цябе імкнуўся я, каханая, але, мусіць, тут незваны я. І як учора, дзень ды ноч, сцены з цэглы на марозе, ты не стой на месцы, кроч, праўду знойдзеш у дарозе. І хадзіў, куды глядзеў, а прыйшоў ізноў назад. З светлых, змораных надзей атрымаўся гучны жарт. На замёрзлых вокнах зоркі, воку непрыемны - колкія. Час ішоў - ішлі гады, з іншым там сядзела ты. У гэтых вокнах ты была - наша цёплае каханне завіруха замяла... Nike Phantom Vision DF FG