Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алесь Борскі

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Мне абеліск - валун,
на ім насечкі -
словы.
Крычу, як кот-баюн:
"Любіце ж нашу
мову!"



***

Сярэдняя: 4.3 (34 галасоў)

З усмешкай на вуснах,
блакітныя вочы,
крыштальны голас,
фарбуе наабум...
Гэта руды,
залаціста-сіні,
чырвоны, зялены-
восеньскі сум.



***

Сярэдняя: 4.2 (26 галасоў)

Аджылі свой век:
ліпы, клены,
чалавек...
Адгалекалі ўсе птушкі
у небе клін
скруціўся стружкай.

Я глядзеў у неба тонкае
кліну птушак услед.
Забіралі штосьці цеплае:
лета,
колер,
свет.



***

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)

Пасля доўгай і шэрай “разлукі”
Сум кране маё сэрца з душой…
Успамінаю штораз твае рукі
З пяшчотай і цеплынёй…

З сумам на сэрцы кажу:”Ну, бывай…”
І зноў да доўгай, жаданай сустрэчы…
Я еду дамоў і шэпча мне гай
Аб цяжкай на сэрцы пустэчы.

Я ведаю, шчасце ёсць, яно з боку,
Не ўпусціць бы яго, не разбіць…
Мы прайдзём усё жыццё крок за крокам,
Каб кахаць, будаваць і жыць…



***


***


***


***


***


***


Н.