Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Да 75-годзьдзя растрэлу юдэеў на Будакашалёўшчыне.

Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)
Да 75-годзьдзя растрэлу юдэеў на Будакашалёўшчыне. Сьцюдзённы вецер дзьмуў з Брылёва, Ды рады гэткай не мог даць, Каб ліхадзеяньне людское, Багной балотнай утаймаваць. Меў да людзей адну ён волю, На ўскрайку поля ў чаратах: Тым, хто крычаў ад жаху, болю - Рот запінаць - каб не крычаў. Калі ж замоўкла страляніна І вецер крылы апрастаў, Сьпіхнулі нежывых у яміну І тых дабілі хто канаў. А нехта, пры каўнеры белым, На чорным, доўгім шынялі, Па-гаспадарчы, сьсёк сякерай, Дзьве, з тонкіх шыяў, галавы. Адрэзаў з пальцамі пярсьцёнкі, Трафеі ў мех крапівны склаў, Пугай махнуў і конь зацёпкаў Шляхам зімовым, да цяпла. Шляхам патапаўскім, лясным, Кружлівым, як само жыцьцё, Якім лось, вепр, ці воўк бяжыць, Ды чалавек - жахней усяго! Пеў возьнік нешта з дурнап’яну, Пад бокам мех крывёй руды, Пеў возьнік аб жыдах паганых, Аб іх зубах, пярсьцёнках залатых. А дома, употай ад дзяцей, Здабычу адагрэў у печы, Гарэлку выпіў, штосьці з’еў І адпачыў на золаце юдэйскім. Нам маці гэта не казала, Але я знаю - так было, Быў час, застаўшыйся за намі, Мехам, набрыняўшым крывёй. Маці пра тое не казала, Што чалавеку час нясе, Дзіду вайны і меч крывавы, Яшчэ вастрэй, яшчэ страшней. Маці нам распавядала, Як праз смаляных кос завіў, Яе ў растрэльны гурт пагналі, Ды дзед Біндас абараніў, Як нехта грэў на вілках ў печы, Тое, што ўдзень было жывым, На шыі доўгай цёплых плечаў І зубам зьзяла залатым… -23-27.11.16. adidas Sneaker News