Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дараванне

Сярэдняя: 5 (1 голас)
“Даруй, каханы! Хіба ўжо такі Мой цяжкі грэх? Яго з сваёй рукі Ты адпусці, – вятрыска будзе рад, – Падхопіць, панясе за далягляд…” Хоць так не проста часам дараваць – Ад сэрца свайго крыўду адарваць, Аднак прасцей бывае дараваць, Каб шчасце ад сябе ж уратаваць! Няўжо па муках трэба нам прайсці, Каб мужнасці крыху ў сабе знайсці Прызнаць: дарма так гневаемся мы, Бо жорсткасць наша б’е й па нас саміх. Хто на якім адыдзе рубяжы? Не дай, Бог, – камень на душы ляжыць, – Падняцца ў неба цяжка будзе ёй. Таму даруй хутчэй – пакуль час ёсць… Калі ж парой вось так зграшыш і ты, Бо кожны з нас, вядома, не святы, – Не брыдка будзе ў рукі сябе ўзяць, Сумненні ўраз адпрэчыць і сказаць: “Даруй, каханая!..” adidas