Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Доля мая жытняя

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Калі я цябе пакінуў, Кранула асцём успамінаў Ты, поле маё старажытнае — Доля мая жытняя. Даруй мне за ўцёкі злачынныя. Пасеяўшы думы на полі, Пайшоў я... Нібыта магчыма Пазбегнуць уласнае долі!.. Зярністасць вясновага ворыва, Што гэтак гаюча і здорава Нас, басаногіх, уколе, Ужо не забудзем ніколі. Коўзкую плошчу тым часам Шліфуючы пругкім абцасам, Стукаем па бетоне, Што поле трымае ў палоне... Сцяблінкі жытнёвыя, дзе ж вы? Мне ногі расінкамі джальце! ...Нейлонавыя падэшвы — Прасамі па асфальце. Мне страшна, мне сніцца начамі, Што я ў разявак прад вачамі Спрабую, як зерне з асфальту, Прабіцца з каменнага гвалту. Жыццём мы заручаны з полем, Штодзённа і сеем, і полем, I хай не заўжды пажынаем, Зямлю, нібы вечнасць, кранаем... Ці не аб поле, скажыце, Дзе калыхаецца ў жыце Дзіва надзённага хлеба, Абапіраецца неба? Адродзіцца тое, што страчана. I ты застанешся, як спадчына, Поле маё старажытнае — Доля мая жытняя!Nike Jordan