Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Драбіны

Сярэдняя: 4 (2 галасоў)
Драбіны да неба цягнуцца ў цішы Нібыта мне шлях пракладаюць ў імглу… Вядзьмарка-рака сваёй хваляй увішна Агорне, як маці, спрадвечну журбу… Над стрэхамі хатак, панура-самотных, Драбіны імкнуць, нібы дзіды, ў прастор. А там, недзе ўнізе, ў валізках-сумётах Сны каляровыя бачыць чабор… Апошняе прыступка, подых стамалённы, І брамы да выраю – бяры, адчыняй. Вось толькі чамусьці свой край блаславёны Не знойдзецца тут, хоць як не шукай. Бо сэрца баліць па пакінутых пожнях, Душа, нібы Плачка, прыстала да хат… Драбіны чакаюць крык-крок твой апошні: Да выраю пойдзеш? Ці рушыш назад? Ultra Boost Laceless