Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

ДРОБЯЗi

Яшчэ не ацэнена
Люблю цiш хат i iх ваколiцу, Дасцiпны жарт – вясковы люд. Пакуль дабро на свеце водзiцца, Сляды яго шукаю тут – Ля гэтых хат, дзе цешаць нават дробязi: Масток драўляны… Млын калгасны… Стаў… i белы конь, што пасвiцца на повязi, Даўно прыяцелем мне добрым стаў. Ў стаўку лавiлi карасёў мы з Косцiкам, А ён баяўся, помнiцца, вады… Мiнула сёння трыццаць недзе (з хвосцiкам), А сэрца ные, просiцца туды – Да тых сядзiб, прапахлi што парэчкамi, Дзе мне не быць шчаслiвым, маладым. Няма даўно той вёсачкi над рэчкаю… i толькi дым… Кастра гаркавы дым. Air Zoom Pegasus 35