Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дума пра галаву

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Вядома, як двойчы два, Каму найболей шанцуе... Галоўнае — Галава, Калі галава працуе. Яна зарука зарук (Бога самога дарунак!), Што рухі тваіх рук Маюць надзейны кірунак. Хоць чуешся каралём, Седзячы за рулём, Можаш у бездань выбыць, Калі галава схібіць. Дасюль нам баліць нездарма, Што цяжка гняло часамі, Калі галава — сама, А рукі і ногі — самі... Ці ж у людскіх галоў Важнейшай няма турботы, Чым больш як мага галоў Забіць у чужыя вароты? Расці, як трава, дзятва, Але не здраджвай, памяць. Галоўнае — Галава, Калі галава цяміць. Мы страху казалі «далоў», Калі нас агнём малацілі. Цаною сваіх галоў За незалежнасць плацілі. He ўсё з дапамогай рыўка Мы сёння адолець у стане: Куды не сягне рука, Туды галава дастане. Зведалі мы наяву: Тыя, што карануюць Садовую галаву, Надзею сваю руйнуюць. He ўзвысімся ты і я Ад пыхі безгаловай. Якая, скажыце, сям'я, Што з галавой яловай? З малатабойца, з шаўца, З майстра ламаць дровы Дзяржаўнага мудраца He зробяць ні вусы, ні бровы. Мы ўзносілі з роду ў род Розум вярхоўнай асобы, — Дык выбірай жа, народ, Сабе галаву даспадобы! Грукае кроў у скронь — Пра вечнае памяркую Я, кладучы на далонь Сваю галаву цяжкую...Footwear