Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дзярага

Сярэдняя: 2 (2 галасоў)
Бегаць на аселіцы з сябрамі Я ў дзяцінстве днямі быў гатоў. Ды мяне да дому кліча мама, – Чую на аселіцы гадоў. – Трэба у дзярагу нам збірацца. Дзён багата ў жніўні корміць дзень. І з мяшкамі ў лесу пабірацца З мамай мы гаротныя ідзем. Часам адшукаць дзяражку цяжка. Ды як сэрцы лашчыць нам яна, Калі недзе ўбачым: густа, важка Залаціцца, быццам збажына. І лягчэй, вядома, йсці да хаты З ношаю нялёгкай на плячах, Выглядаць пры гэтым зухавата У цікаўнай вёскі на вачах. Ды сябе старацелем у нечым Адчуваць мне радасна было: Ад дзярагі высахлай у печы Золатам – прасеяны пылок. Весела ўсміхаўся нарыхтоўшчык: – Сёлета ў вас добры намалот. Вось вам, калі ласка, вашы грошы. Бачу за ваколіцаю год: Ў клас наступны ў верасні іду я У абновах ззяючы увесь, Купленых за міластыню тую, Што падаў нам шчодры дзядзька Лес. *Дзярага – лясная лекавая расліна жоўтага колеру, па навуковаму: лекаподзій. nike