Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Флірчы

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Выпадковых шураў-мураў Я баюся, як агню. Толькі неяк, быццам здуру, Я падсела на гульню. Фліртаваць не ўмела зроду. Бог мне гэтага не даў. Ці то з неба, ці то з броду Флірчы д’ябла мне прыслаў. Віртуальных кавалераў, Як тых блохаў у сабак. Іх імёнаў ( вось халера!) Не запомніць мне ніяк. Падміргнуць камусьці трэба, А другому – даць адказ. Калі зорак на ўсё неба, Падарункі ў самы раз. Патрабуе той кахання, Той гатоў са мной дружыць. Думу думала да рання З кавалерамі як быць. Фліртавала можа з тыдзень, Не было калі ляжаць. Пасяліўся ў хаце злыдзень, Шчасце стаў маё скрадаць. Замаркоціўся сабака, Заскуголіў, замарнеў. А мужык мой, як табака, Без увагі аж счарнеў. Злыдзень весела ж рагоча, Не жадае замаўкаць. Толькі сэрца не жадае Шашні новыя шукаць. Я за злыдня – ды ў карзіну! Хай жыве там чарцяня! Лепш у вольную часіну Зафліртую … з мужам я. Nike Paul George PG3