Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Грыбнікі

Сярэдняя: 4.7 (12 галасоў)
— Пятрусь, ты чуў, — казалі людзі, Ужо ж пайшлі баравікі. А ты ўсё нейку дробязь вудзіш, Сядзіш, бы чапля, ля ракі. Дык заўтра досвіткам з табою Бярэм па лусце ды кашы — І ў бор за Лысаю гарою: Грыбоў там — хоць касой касі. Адно глядзі, каб ані слова Суседцы нашай не казаў. Як што, хлусі, што йдзем па дровы. Ды псіну каб з сабой не браў! Сам знаеш, як у лесе з рэхам. До, што ўжо летась ён «прадаў». Хіба прывалаклася б Стэфа, Каб Бакс дурны твой не брахаў?! Яна ж тады перада мною Прайшла, як трактар бараной, Бы дзік лычом, пад кожнай хвояй Усё разгрэбла, ліха ёй. Грыбоў напхала і ў хвартух — Мы менш нарэзалі і ўдвух!.. …І вось ён, бор! Грыбоў — навалам, Ды ледзь не спрэс баравікі! Калі па паўкаша набралі, Пачулі, што трашчаць сукі. Пятрусь знямеў, бы з глузду з’ехаў, Аж потырчам у мох упаў, Калі здалёк гукнула Стэфа: — Чаму ж ты Баксіка не ўзяў?Nike Business