Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Калі б маглі мы узнімацца у Палёт...

Яшчэ не ацэнена
Спыніла шлях мой бУрная ракА. І дзе ж тут – брод… БылА б хоць лОдачка якАя… Калі б я змог узнЯцца у палЁт ! Бо, ўсё ж на Сьвеце, хоць калІсь – лятАе… Чаму ўсямУ ёсць мЕсца ў вЫсі ? Ці, гэта – крОпля, ў вОбразе сняжынкі, ці, гэта – кАмень, ў вЫглядзе пясчЫнкі ? Яны ж, вось, нЕяк, над зямлЁю узнялІся… А каб і мне, як ў сне дзіцЯчым, узнЕсцісь лЁгка над ракОю… Я стАры стаў, і дзЕсьці тыя сны пастрАчаны. А то б – ляцЕў, і зьвЕрху вам махаў рукОю… А трЭба пЛысці – шлях мой там, за бУрными ракІ вірАмі… І давядзЕцца не махАць, а веславАць маім рукАм. Каб не пайсці на дно, як кАмень… СняжЫначка папЫрхае – ўпадзЕ… ПясчЫначка, таксАма ж – нЕдзе звАліцца… Я – чалавЕк, мне прЫдзецца валтУзіцца ў вадзЕ, каб па шляхУ сваймУ напрАміцца… *+* 17 студзеня 2014г. **( спыніла - остановила; шлях – путь,дорога; дзе ж тут – где же здесь; узнЯцца – подняться; хоць калІсь – хоть когда-нибудь; Чаму – почему; ўсямУ – всему; мЕсца – место; ў вЫсі – в высоте; крОпля – капелька воды; нЕяк – как-то; дзіцЯчым – детском; узнЕсцісь – вознестись; дзЕсьці – неведомо где; пастрАчаны – потеряны; трЭба пЛысці – нужно плыть; вірАмі – водоворотами; давядзЕцца - придётся; веславАць – грестИ; каб не пайсці – чтобы не пойти; папЫрхае – попорхАет; таксАма ж – нЕдзе - тоже,ведь где-то; прЫдзецца – придётся; валтУзіцца – барАхтаться; напрАміцца – пойти несмотря ни на что). Zoom Lebron XIV 14