Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

КАРЫСНАЕ і КАРЫСТНАЕ.

Сярэдняя: 4.1 (24 галасоў)
Са зборніка «Гішторыі дзеда Алега». Піша чалавек, сабе… І піша… Піша, тое што у галавУ прыйшло. Не чапае, там каго, ні крЫшачкі, а намятАе слоўцы памялом… ПадраўнОўвае іх грЭбенем, ўладкОўвае. Адрыфмоўвае радок з радком. Пра жыццё, пра гарадское і вяскОвае. А яго за гэта – кулаком… А з чаго? Калі не падабаецца, не чытайце яго “муць”. Вамі ж гэта “муць” чытаецца… Можа завідкі бяруць? “ТрасянкОвы” ён, “сярмЯжны”? Што вам, лайдакі, да гэтага? Ён – графаман. Не акадэмік важны, не Рубінаў, які мніць сябе Паэтам. Піша чалавек. Сабе і іншым піша. Чытачоў хапАе, значыць піша спраўна. Ананімам, двум, ці тром, няроўна дЫшыцца… З-падцішкА дзярмо раскідваюць старАнна… Бо няма ў іх – дАра “рыфмаплецтва”… І хоць бы дУмачка якая, з іх, ўсплыла… Лепей вы б садзілі бульбу, хлопцы… Усе б карысць ад вас была… 26 мая 2013 г. **( не чапае – не трогает; ні крЫшачкі – ни чуточки; грЭбень – гребешок,расчёска; радок – строка; не падабаецца – не нравится; лайдакі – бездельники; мніць – считает себя; хапАе – хватает; дУмачка – мыслишка; лепей – лучше; карысць – польза). Lebron Soldiers XI 11