Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Клён

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Прыснiцца зноў Яго Высокасць Стары ля нашай хаты клён: То, як вiном, духмяным сокам Мяне з дарогi поiць ён; То на руках сваiх высока Мяне ўздымае, што вiдзён Вялiкi свет, што цешыць вока Вясёлкай будучынi дзён; То, як святы, – над iм нiмб сонца, – Малiтву шэпча, цi заклён... Прыснiцца мне Яго Высокасць Стары ля нашай хаты клён. Ён чуў як хлопчыкам зялёным Я аб каханнi уздыхаў. I плакаў я пад гэтым клёнам Як безнадзейна пакахаў... Ды акрыяўшы з Божай ласкi, Смяяўся радасна пад iм. На ветры клён мне ў ладкi пляскаў, Бо рад быў поспехам маiм... Ён, як святы, – над iм нiмб сонца – Малiтву шэпча, цi заклён... Прыснiцца мне Яго Высокасць – Ужо даўно нябожчык – клён. ADIDAS