Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

І КУДЫ Ж ЁН НАЦЭЛіЎСЯ ?

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Са зборніка "Гішторыі дзеда Алега". Пайшоў на рэчку. Думаў – нацягаю рАкаў… Гляжу, з далЕчы мужык сплывае, кверху сракай… Плыве ў штыблетах, спінжаке і пОртках… Грабе рукамі, як умелец… А я ўжо думаў, што ён – мЁртвы… Што – тапЕлец… Падплыў паблІжай, ткнуўся ў бераг носам… Рака яго калЫша, на хвалях гОйсае… Спытаўся у мяне ён цыгарэтку, бо прытаміўся, хоча адпачыць. Тарашчу вочы я на дзіва гэта… І трэба жа такое адмачЫць ! Купаецца, сцярвец, ў адзЕнні… То, можа ён – антынудыст, ну той, што голым – анідзЕ ? Ці ў госці да каго кірУе ўніз ? Але, чаплЯцца да людзей ў вадзе – дык я ж, не беларускі КэДэБіст… Дзялюся з "вадзяным" я цыгарЭткай, дымлю, ды й на яго дзіўлюсь… Калі на вёсцы раскажу пра гЭткае, дык не павЕраць, засмяюць… РаскачагАрыў цыгарЭтку у маўчанні, перавярнуўся у вадзе наадварОт, ды і паплыў далЕй, дымок пушчаючы, ну, чыста аднатрубны параход… Паломнік, мабыць… У Іерусалім… Ці, ў Мекку… Кудысьці ж надыць чалавеку… Адкуль плыве… Куды паплыў… Цікава… Але, цяпер ужо – ня звЕдаць… Так і не спытаў яго… РазЯва… І сумны, пацягнуўся я да хаты, снедаць… Паеў за снЕданнем гарАчанькай яЕчні, з патэльні падабрАў астАткі лустай хлеба… А з дУмак не зыхОдзе той мужык – які плыве па рэчцы, быццам воблака па небу… Не з нейкай мэтай… Проста – вольнаплЫвец… Не – ў Іерусалім… Не – ў Мекку… Плыве кудысьці сам сабе… Шчаслівец… 15 ліпеня 2013г. (з далЕчы - издалека; срака – жопа,задница; пОрткі - штаны ; тапЕлец - утОпленник; адпачыць - отдохнуть; адзЕнне - одежда ; КэДэБіст - КэГэБист; Кудысьці ж надыць – куда-то надо; цікава – интересно; цяпер – сейчас; ня звЕдаць – не узнать; не спытаў – не спросил ; сумны - грустный; снедаць – завтракать; яечня – яичница; патэльня – сковорода; быццам – будто; мэта – цель; кудысьці – куда-то). Apparel