Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

L o V ы

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

Сваёй спакусаю салодкаю нябытам
Бялюткасць рухаў паланяе ўзімку…
Ты распранаеш неба як малітву,
Што шэпчуць вусны гукамі сюіты,

Той самай, меладычна-сумна-вольнай,
Што адвячоркам адлятае ў вырай.
Той некранальна-нерушна спакойнай,
Як снегавальс з адвечнага нябыту.

Спакусны след ваўчынаю сцяжынай
Праз багны страху давядзе да стомы.
Ты на дасвецці неба апранеш ў малітву
Пакінуўшы ўваход ў пустэльні Ноэ…