Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Лесавiк

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

У лесе цёмным – лесавік
у вусны дзьмуй – крык
вырываўся з горла бурай
і круціў лясы на гурах.

Ен даваў загады ветру,
ен рабіўся перавертнем,
ен ляцеў вялікай птушкай,
ен аблокі ў небе гушкаў.

Барадой хаваў карэнні
ад марозаў лютых, злых.
Ноччу ен вярнуў бярвенні,
бурай ен сварыўся ўслых.

Лекі людзям ен вырошчваў,
памагаў грыбы збіраць.
А галлём бярозы хвошчыць
мохам, зросшуюся стаць.

Хто падзякуе за ласку,
тых праводзіць, не кране.
Хто крывіць – таго ў пастку,
заблукае, завярне.

Лесавік з людзьмі сябруе,
ен істота ад паганства.
Ен зязюляю кукуе –
лічыць час у сваім царстве.