Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Маёй роднай вёсцы- Вусаўцы.

Сярэдняя: 3.8 (12 галасоў)
Я еду ў вёску, што я родам. Дарога ўецца, каляя. Ўсё знаёма мне навокал Старонка родная мая. Я тут радзілася калісьці І да сямі гадоў жыла. На горцы хата, я ў калысцы Пад маціцаю, што была. Была я пятаю дзіцяцяй І непатрэбнаю была. Але ж схапіла сэрца маці Пазбавіцца вось не змагла. Мяне спярва тут сустракае Старэнькі дуб- быў малады. Я на магільнік завітаю Тут бацька мой і ўсе дзяды. Затым адшукваю вачыма, Дзе хата родная была. Змянілася тут ўсё магчыма Сцяжынкі нет. Да хаты йшла. І боллю ў сэрцы аддаецца І рвець душу мой ўспамін. Алле душа і сэрца імкнецца Сюды, дзе з’ела першы блін. Які матуля гатавала, Каб мне запоўніўся навек. Яго асалоду адчувала Тады,заўсёды і спрадвек. Вось дзесьці яблыня стаяла І груша была ў пары з ёй. Матуля агарод арала Ставок з празрыстаю вадой. Няма нічога,толькі сэрца Ўспаміная, ўсё баліць. Не нахажу сабе я месца Душа тут нема ўсё крычыць! Малая, родная Радзіма, Куток бацькоўскі не забыць. Не раз прыеду я магчыма, Душой, каб з сэрцам адпачыць. 01.08 2019г. Лілія Воранава ( Заяц) Nike news