Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

МінскіЯ Хронікі. Хронікі Быція.

Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)
Бог калісьці паразмысліў і наладзіў ўвесь Сусьвет. А Зямлю зрабіў калыскай для людзей, і даў Завет. Каб жылі – па-Чалавеччы, у сям’і, без адзіноты. І, каб не мыкалісь ў галечы, наказаў рабіць “да поту”. А каб шчасце не мінала, “цацак” надарыў нямала: усё, навокал Чалавецтва, да спадобы, да душы… Птушка тут пяе на ветцы, там рачушачка бяжыць… Дзень ад дня – каб непадобны, Сёння - сонца, заўтры – хмарыць… А для Душы, не для Утробы, Падарыў яшчэ і Мары… Ведаў Бог, што будзе цяжка “дзецям” вырастаць ў “дарослых” – Лезе знекуль, то – Падлячнасць, то – драпежніцкая Злобства… І жылі так ўсе спрадвеку, Больш у марах, чымсьць у Яві. Бо, Падлюкі вылязалі сярод Роду Чалавекаў… Захаплялі Ўладу хітра, усё дабро людзей – ў бярэма, мужыкоў ў рабы, ды быдла, іхніх жонак – у гарэмы… Зараз – тая жа “карціна”, ад Улады – адны здзекі, людзі тут – замест скатыны. Гора… Гора Роду Чалавекаў… Як каршУн, тут Атэіст, над Краінай кружыць многа… З неба ён глядзіць уніз, і сябе ўжо ліча Богам… Людзі ўсе – яго халопы, пад сябе кладзе Закон, і, канешне жа, “да жопы” плач яму людскі і стогн… -А нічога. -А нічога, -кажа нам Гісторыя. -Усё вядома напярод. Гінуць чэсныя і добрыя, але помне іх Народ. Помне з светлаю удзячнасцю Сто, і Двесці, й Трыста год… Столькі ж шле праклёны Гадасьці. Бо, Кніга Памяці – Народ! 28 снежня 2012 году, уначы… Air Jordan XXXII