Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

МінскіЯ Хронікі. Патрэбная Размова.

Яшчэ не ацэнена
Краіна, гэта – людзі ? Ці, зямлЯ… Твая, зямлЯк, напрЫклад, і мая ? Ці, ТУТ падвОрак чЫйсьці ТАК і будзе… Таго, хто мніць сябе наўрОдзі КаралЯ ? Краіна – Беларусь ? Ці, асабіста – шурыка Сядзіба ? Тады – халопы тута людзі, што ня дзіва… Таму – усё ягоным будзе, халопы што з палЁў яго збяруць… Ой, людзі… Дзе ж Вы, як Народ ? Чаму Вас тут – ні бачыць, і ні чуць ? То, мо і ўпрАўду Вы халОпы тУткі… Вы ж заглянІце, з жАхам, напярОд… Ды вас жа вашы ж дзеці праклянуць… А пОтым ўнУкі… Краіна Беларусь – яна жа Ваша, людзі ! І Ваша – Беларуская зямлЯ ! Чаму ж Вы дазвалЯеце стварАць ПагУббле Краіне Нашай, таму, хто мніць сябе павышай караля… Уначы 19 ліпеня 2013г. **(Краіна – Страна; напрыклад – например; наўрОдзі – наподобие; асабіста – лично; сядзіба - усадьба; тута – здесь; ня дзіва – не удивительно; збяруць – соберут; ні бачыць, і ні чуць –не відать,не слыхать; з жАхам – с ужасом; ПагУббле – Уничтожение.) ADIDAS