Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

НА ГОРАД ДА УНУКА (АД ДЗЕДА ЖУКАВА).

Сярэдняя: 4.8 (84 галасоў)
У ГОРАД ДА ВАНЬКі ЖУКАВА. Піша дзед табе унучак… Забяры мяне адселе… Бо знасіліся анучы,.. На гародзе – пустазелле… Дождж у хату лье скрозь крышу… Не заходзяць нават чэрці… З пограбу пазбеглі мышы – Бо няма чаго ім жэрці… Плот ля хаты быццам зубы, Калі глянуць у люстэрка – увесь штакет прагніў, пазгублен… Узяў аловак, і пішу табе паперку… Унучак, любы, дзеду дрэнна ў адзіноце дажываць… Не ратуе і гарэлка – закусь нечым пражаваць… Ой, адзінота, адзінота… Як хвароба-ліхаманка. Не жыццё – дрыгва-балота… Забяры ў горад, Ванька ! Там, напэўна, добра людзям жыць, на “гэтым яшчэ свеце”… Мо і мне там добра будзе – так, як пішацца ў газэце? Спраўна, добра ўсё ў газэтах, дзесьці ўсюды,.. мне жа скуллі ! У мяне ўсё ня гэтак… І не хата, а прытулак… У мяне вісіць у хаце лепрадуктар старажытны… Змест таго, каб паспяваць мне, дакладае мне: пра жыта, ураджай які ў цантнерах; з кім сустрэўся сёння Шурык – вёў таемна “шуры-муры”… Мне жа гэта – да халеры ! Мо, ня тыя ў мяне вочы ? Дзе я быў, калі дзялілі ? Бачуць тое – чаго хочуць,.. і не бачуць “гаварыльню”… Ванька, унучак, плача ноччу дзед твой, бо прастога хоча: крышку хоць пажыць на свеце, як прапісана ў газэце… Ой, няма ў мяне вяселля… Ванька ! Забяры мяне адселе ! (уначы, 23 верасня 2011г.) adidas