Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

На зямлi, дзе гонкiя ялiны...

Яшчэ не ацэнена
На зямлi, дзе гонкiя ялiны Дастаюць да неба галавой, – Думаць анiколi не пакiну Пра свой край – блакiтную Айчыну – i пра час, ляцiць якi стралой. На зямлi, дзе ёсць дзiвосаў безлiч, Шмат што прад вачыма ажыло. Думаю – пра пушчы вечнай велiч, Што ўкрывае край сваiм крылом!.. Б’ецца ў бераг хмызняковы iслач, Коцiць воды ў даль Бярэзiна - Гэта ўсё красы жывой аблiчча, Гэта ўсё Паэзiя... Яна – Не, не за заслугi нам даецца, Проста ўсiм на радасць iснуе, Як i край, радзiмым што завецца, Як i мары светлыя твае!.. ...На зямлi, пагоркамi стракатай, Сам нямала пратаптаў дарог. Бачыў прыгажосцi я багата, Без якой i дня пражыць не мог. З новай песнi, нiбыта малiтвы, Пачынаўся мой працоўны дзень. Кожны верш, з любовi ён адлiты, З думкаю пiсаўся для людзей – Землякоў, хто працай памнажае Славу дарагiх сэрцу мясцiн: Нашы звычкi, мову паважае, Бо ў душы – i ён хрысцiянiн!.. i радкi, як струны, зноў звiнелi, Славiў я ў свеце - Прыгажосць, Каб душой нiколi не чарсцвелi, Каб на свет адкрыта мы глядзелi, Шанавалi тое – што ў нас ёсць. Womens Footwear Online