Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Начны непакой.

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Цішыня, ды – ПрастОра… Ў небе – зОрачкі-Сонцы… Вечнасць Часу – дакОрам… І, Сусветнасць БяскОнцая… Што ж сяжу я на хаце… На малЕнькай ЗямЕльцы… Тут – Сусвет не канчаецца… Там – бяскрАйнія мЕсцы… ПаімчУся я кОннікам ўздОўж па Млечнаму Шляху… НевядОмага колькі… ЗвЕдаць хОпіць ці Часу… Дай жа Вечнасць мне, Божа… Дай мне Часу магчЫмасць… ПОкліч зОрак трывОжа… І завЕ ДалячЫнне… Перад гэтым Сусветам месцячкОвае – меркне… Дай жа, Божа, паэту Час жыцця – непамЕрны… У 3 гадзіны ночы 19 ліпеня 2013 г. **(прастОра – простор; зорачкі – звёзды; Вечнасць Часу – Вечность Времени; дакОрам – упрёком; Сусветнасць БяскОнцая – Вселенская Бесконечность; ўздОўж па Млечнаму Шляху – вдоль по Млечному пути; невядОмага – неизведанного; ЗвЕдаць хОпіць ці Часу – хватит ли Времени для Познания; Часу магчЫмасць – возможность Времени; ПОкліч зОрак – зов звёзд; ДалячЫнне – Даль непостижимая;Час жыцця –непамЕрны – Время жизни – неизмеримое.) Adidas