Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

НАПРАДВЕСНi

Яшчэ не ацэнена
Сумёты шчэ вышай акон, А промень праб’ецца да шкла, З аконнага срэбра iкон – Скупая сляза пацякла. i рушыцца чысты крышталь. Я фарбы згусцiў “пад вясну”. Не грае больш белы раяль, Пад шэры – нiяк не зсну… Плыву недзе ў цёмную даль, Стэндаль – самы блiзкi з сяброў… i падае вобзем крышталь, i льецца – зара, нiбы кроў. Nike