Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Нечаканая госця

Сярэдняя: 3.7 (7 галасоў)
Нечаканая госця прыйшла, не спытаўшы дазволу: без званка тэлефоннага, без папярэднiх дамоў – уварвалася яркай маланкай у сэрца і голаў, апалiла паглядам – і зрынула неба само. Бы крэплёным вiном, апаiла душу неспакоем. Затуманiла розум, агонь у пачуцці звяла, i прымусiла стаць i ўраганам, i бурнай ракою, i "рачулкавым" сонцам, i хваляй у пырску святла... Павяла за сабой. Басанож. Па нязведаных сцежках. Па такiм бездарожжы, што ногi збiвалiся ў кроў. Толькi шлях "да нябёс" не арлом абярнуўся, а рэшкай – i "шчаслiвая зорка", як знiчка, зляцела ў "зеро". А знiкаючы, чыркнула – "шахнула" "тварам аб глебу" i крыху не дабiла (забыўшы: ляжачых не бьюць). I пакiнула жыць-памiраць мiж зямелькай i небам i вініць у нядолi сябе... і жыццё-каламуць. Ды аднойчы... О дзiва! – вярнуўшыся ранiцай шэрай, страпянула душу – i амыла сутонне ўнутры. I святло запалiла, узняўшы надзеяй i верай, i адправiла ў свет: "Не сумуй! Вылучай i дары! Для сябе не шукай анiчога, а блiжнiм i дальнiм не шкадуй – анiкому – цяпла: анi ўчынканў, нi слоў..." Гэтым вось i жыву. Ты адна мне – Маяк ратавальны. I не Госця цяпер – Гаспадыня, Царыца – Любоў. 23.07.2018 Nike Hypervenom Phantom II FG Low