Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

НЕВЯДОМАЕ

Сярэдняя: 3.9 (76 галасоў)
Са зборніка «Гішторыі дзеда Алега». Дожджык ноччу асвЕжыў горад. Дзень настрой абяцАў падняць… Ды зляцЕў на вакно маё голуб… Ды, чамусьці, давай стагнАць… Стогне голуб на падаконніку. Стогне жАласна… Стогне з рАніцы… Ці, са мною што здАрыцца сёння… Ці, ён сам балюча парАнены… Стогне голуб. І я – напрУжаны… Што прарочыш ты мне, паслАннік… Ці, нядобрае – што няздУжаю… Ці, смяротнае пакаранне… Стогне голуб, як ад прадбачання. Стогн даходзіць аж да выццЯ… Так на вёсцы выццЁ сабАччае прадвяшчАе канец жыцця… *+* 20 мая 2013 г. **(настрой – настроение; абяцАў – обещал; чамусьці – почемуто; стагнАць – стонать; рАніца – утро; здАрыцца – случится; напрУжаны – в напряжении; няздУжаю – не осилю; прадбачанне – предвидение; выццЁ – вой; прадвяшчАе – предрекает). Apparel